Jak ułożyć strop Teriva krok po kroku?

Strop Teriva układa się w kolejności: przygotowanie podpór, rozmieszczenie belek kratownicowych, ich stemplowanie, ułożenie pustaków, wykonanie wieńców i żeber, montaż zbrojenia podporowego oraz nadbetonu, a następnie betonowanie i pielęgnacja. Belki przenoszą obciążenia, natomiast pustaki są wyłącznie wypełnieniem. Każdy etap trzeba wykonać zgodnie z projektem konstrukcyjnym i dokumentacją techniczną konkretnego systemu Teriva.

Przygotowanie do montażu stropu Teriva

Przed rozpoczęciem prac sprawdź projekt konstrukcyjny, rozpiętość stropu, kierunek układania belek, rozmieszczenie podpór montażowych, wieniec, żebra rozdzielcze oraz zbrojenie. Nie należy dobierać tych parametrów wyłącznie na podstawie typowego rozwiązania z innej budowy. W razie różnic między ogólną instrukcją a projektem pierwszeństwo ma projekt i dokumentacja producenta.

Belki kratownicowe opiera się na murze lub innej podporze nośnej na długości co najmniej 100 mm. Przy oparciu na ścianie węższej niż 200 mm belki po obu jej stronach powinny być ułożone mijankowo, czyli nie mogą znajdować się dokładnie w jednej linii. Zalecane przesunięcie wynosi co najmniej 150 mm. Przy bezpośrednim oparciu końce belek układa się na warstwie zaprawy cementowej co najmniej M10 o grubości 10–20 mm.

Rozstaw osiowy oznacza odległość mierzoną od osi jednej belki do osi następnej. Zależy on od wybranego wariantu systemu i wpływa na jego parametry. Przykładowe dane z dokumentacji systemów Teriva przedstawia tabela:

Potrzebne będą między innymi belki zgodne z projektem, pustaki właściwego typu, podpory montażowe, elementy deskowania, stal zbrojeniowa, drut wiązałkowy, beton oraz pomosty robocze. Pustaków nie wolno traktować jako podestu dla pracowników.

Jak ułożyć strop Teriva krok po kroku?

1. Sprawdź podpory i poziomy – oceń, czy mury oraz podciągi wykonano zgodnie z projektem, a ich powierzchnie są wypoziomowane i przygotowane do oparcia belek.
2. Rozmieść belki kratownicowe – ułóż je w kierunku wskazanym w projekcie, zachowując wymagany rozstaw osiowy. Po jednym pustaku przy końcach belek można wykorzystać do sprawdzenia odległości między nimi.
3. Oprzyj belki na murach – zachowaj minimum 100 mm oparcia. Na wąskich ścianach nośnych zastosuj układ mijankowy, jeśli przewiduje go dokumentacja.
4. Wykonaj stemplowanie – zastosuj jedną, dwie lub trzy podpory montażowe pod każdym pasmem belek, zgodnie z rozpiętością i projektem. Podpory ustawiaj pod węzłami dolnego pasa kratownicy.
5. Ułóż pustaki przy podporach – dwa rzędy pustaków, po jednym przy obu końcach stropu, pomagają utrzymać właściwy rozstaw belek.
6. Wypełnij pola pustakami – układaj je prostopadle do belek, w jednym kierunku, korzystając z usztywnionych pomostów roboczych. Czoła pustaków przy wieńcach, podciągach i żebrach zamknij zgodnie z systemem.
7. Wykonaj wieńce i żebra – przygotuj deskowanie, zbrojenie wieńców, żebra rozdzielcze oraz ewentualne wzmocnienia pod ścianami działowymi.
8. Zamontuj zbrojenie podporowe i nadbetonu – siatki oraz koszyki zbrojeniowe ułóż i zakotw w wieńcach zgodnie z projektem i dokumentacją techniczną.
9. Przeprowadź odbiór częściowy – przed betonowaniem sprawdź poziom, rozstaw, podparcie, zbrojenie, zamknięcie pustaków i czystość stropu.
10. Zabetonuj strop i pielęgnuj beton – mieszankę układaj równomiernie, prostopadle do belek, a następnie zabezpiecz świeży beton przed zbyt szybkim wysychaniem oraz skrajną temperaturą.

Montaż belek i stemplowanie

Podpory montażowe przenoszą obciążenia podczas układania pustaków i betonowania. Ich liczba oraz rozmieszczenie zależą od rozpiętości, typu stropu i projektu. Nie wolno przyjmować stałej liczby stempli dla każdego pomieszczenia ani obliczać jej wyłącznie na podstawie powierzchni stropu.

Stemple muszą znajdować się pod węzłami dolnego pasa kratownicy. Podparcie ustawione przypadkowo między węzłami może nie zapewnić właściwego podparcia belki i zmienić sposób przekazywania obciążeń.

Przy rozpiętościach w świetle podpór wynoszących 4,6 m i więcej dokumentacja może przewidywać wstępne ugięcie odwrotne o wartości 10 mm. Takiego ustawienia nie należy wykonywać bez sprawdzenia wymagań projektu.

Układanie pustaków

Pustaki układa się prostopadle do belek, w jednym kierunku. Nie mogą opierać się na podporach stałych, na których leżą belki. Przy ścianie równoległej do belek trzeba przewidzieć rozwiązanie konstrukcyjne wskazane w projekcie, na przykład dodatkowe belki, wzmocnione żebro, wylewkę żelbetową albo elementy przycięte do wymaganych wymiarów.

Pod ścianką działową równoległą do belek zwykle wykonuje się wzmocnione żebro, na przykład przez ułożenie dwóch lub większej liczby belek obok siebie. W niektórych układach potrzebna jest ukryta belka żelbetowa. O tym rozwiązaniu powinien decydować projektant.

Wieńce i żebra rozdzielcze

Wieniec żelbetowy wykonuje się na obrzeżach stropu, na ścianach nośnych i przy ścianach równoległych do belek. Jego wysokość nie powinna być mniejsza niż wysokość konstrukcyjna stropu, a szerokość powinna wynosić co najmniej 100 mm. W dokumentacji systemowej zbrojenie wieńca obejmuje co najmniej trzy pręty o średnicy 10 mm, a zalecane rozwiązanie może przewidywać cztery pręty o tej średnicy oraz strzemiona co 250 mm.

Jeżeli rozpiętość w świetle podpór przekracza 3,4 m, należy przewidzieć co najmniej jedno żebro rozdzielcze, chyba że dokumentacja danego systemu określa inne wymagania. Przy dwóch żebrach ich położenie ustala się względem rozpiętości. Typowe żebro ma szerokość 70–120 mm i wysokość równą wysokości stropu, ale jego zbrojenie oraz zakotwienie muszą wynikać z projektu.

Zbrojenie podporowe i nadbeton

Zbrojenie podporowe przenosi ujemne momenty zginające przy podporach. W systemach Teriva wykonuje się je często z siatek zaginanych, nazywanych także koszykami. Układa się je wzdłuż podpór poprzecznych, zarówno skrajnych, jak i wewnętrznych, a wystające pręty zagina i mocuje do zbrojenia wieńca.

Wymagania dotyczące tego rozwiązania opisuje PN-EN 15037-1. Norma wskazuje konieczność zastosowania zbrojenia podporowego zdolnego do przeniesienia określonej części momentu w przęśle. Dokładny typ siatki, długość zakotwienia i rozmieszczenie należy przyjąć z projektu oraz instrukcji producenta konkretnego systemu.

Nad pustakami układa się siatkę zgrzewaną, kotwioną w wieńcach. Nadbeton i żebra wykonuje się z betonu co najmniej C20/25, a płyta nad pustakami ma w przywołanym rozwiązaniu grubość 40 mm. Nie należy samodzielnie zmieniać średnic prętów, oczek siatki ani grubości nadbetonu.

Betonowanie i pielęgnacja stropu

Przed betonowaniem usuń z powierzchni stropu gruz, trociny, resztki zaprawy i inne zanieczyszczenia. Belki, pustaki i zbrojenie trzeba obficie zwilżyć wodą, aby elementy nie odbierały wilgoci mieszance. Betonowanie można rozpocząć dopiero po zamontowaniu belek, pustaków, wieńców, żeber oraz zbrojenia podporowego i siatki nadbetonu.

Mieszankę układa się stopniowo, przemieszczając się prostopadle do belek. Nie należy tworzyć dużych lokalnych hałd betonu, ponieważ mogą przeciążać niegotową konstrukcję. Trzeba dokładnie wypełnić żebra między pustakami, przestrzenie przy czołach belek i wieniec. Uziarnienie kruszywa nie powinno przekraczać 8 mm, jeśli takie wymaganie podaje dokumentacja systemu.

Świeży beton należy chronić przed szybkim wysychaniem, deszczem, mrozem i przegrzaniem. W okresie wysokiej temperatury powierzchnię zabezpiecza się przed utratą wody i, w razie potrzeby, zwilża zgodnie z zasadami pielęgnacji betonu. Przy niskiej temperaturze trzeba zastosować rozwiązania przewidziane dla robót betonowych w takich warunkach. Podpór nie usuwa się przed uzyskaniem przez beton wymaganej wytrzymałości określonej w projekcie lub dokumentacji.

Przed zamówieniem mieszanki ilość betonu trzeba obliczyć na podstawie wymiarów stropu, wysokości nadbetonu, żeber i wieńców. Podawana orientacyjnie wartość około 7 m³ na 100 m² nie zastępuje przedmiaru dla konkretnej konstrukcji.

Przed betonowaniem wykonaj odbiór częściowy. Sprawdź kolejno:

• Poziom belek i prawidłowe oparcie na murach.
• Stabilność oraz rozmieszczenie podpór montażowych.
• Rozstaw osiowy belek i ułożenie pustaków bez uszkodzeń.
• Kompletność wieńców, żeber rozdzielczych i wzmocnień pod ścianami.
• Zakotwienie zbrojenia podporowego oraz siatki nadbetonu w wieńcach.
• Czystość zbrojenia i powierzchni stropu.
• Zwilżenie pustaków, belek i pozostałych elementów przed ułożeniem mieszanki.

Na co uważać podczas montażu?

Najczęstsze błędy wynikają z pominięcia czynności, które nie są widoczne po zabetonowaniu. Z tego powodu odbiór przed betonowaniem powinien wykonać kierownik budowy lub inna osoba uprawniona do oceny robót konstrukcyjnych.

Podczas montażu nie dopuszczaj do następujących sytuacji:

• Brak stempli pod węzłami kratownicy albo ustawienie podpór według przypadkowego rozstawu.
• Zmniejszenie oparcia belek poniżej 100 mm bez rozwiązania projektowego.
• Układanie pustaków w innym kierunku niż przewidziany w projekcie.
• Pominięcie żeber rozdzielczych przy wymaganej rozpiętości stropu.
• Brak zbrojenia podporowego lub nieprawidłowe zakotwienie go w wieńcach.
• Betonowanie zabrudzonego i suchego stropu bez wcześniejszego zwilżenia.
• Składowanie dużej ilości materiału w jednym miejscu na niegotowym stropie.

Poprawnie ułożony strop Teriva wymaga kontroli nie tylko belek i pustaków, lecz także podparcia, wieńców, żeber, zbrojenia podporowego i sposobu betonowania. Przy nietypowym kształcie pomieszczeń, ścianach równoległych do belek lub wątpliwościach dotyczących liczby podpór należy wstrzymać prace i skonsultować rozwiązanie z projektantem oraz dokumentacją producenta.