To, ile komin powinien wystawać ponad dach, zależy od kąta nachylenia połaci, rodzaju pokrycia oraz odległości od kalenicy i innych przeszkód. Najczęściej jest to 60 cm ponad najwyższą krawędź dachu albo 30 cm ponad połać przy zachowaniu co najmniej 1 m odległości w poziomie.
| Typ dachu | Pokrycie | Wymagana wysokość wylotu |
|---|---|---|
| Płaski lub o spadku do 12° | Dowolne | Co najmniej 60 cm ponad najwyższą krawędź dachu |
| Stromy, spadek powyżej 12° | Łatwo palne | Co najmniej 60 cm ponad kalenicę |
| Stromy, spadek powyżej 12° | Niepalne lub trudno palne | Co najmniej 30 cm ponad połać i 1 m w poziomie od powierzchni dachu |
Wymagania wynikają z § 142 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, oraz z zasad określonych w normie PN-89/B-10425. W praktyce odnoszą się one przede wszystkim do wysokości wylotu przewodu dymowego, spalinowego lub wentylacyjnego, a nie wyłącznie do samej obudowy komina.
Dlaczego przy dachu stromym liczy się 1 metr w poziomie?
Przy dachu stromym o pokryciu niepalnym samo wysunięcie komina 30 cm ponad połać nie zawsze wystarcza. Wylot powinien znajdować się również co najmniej 1 m w poziomie od powierzchni dachu. Pomiar prowadzi się od wylotu w kierunku połaci, dlatego im dalej komin znajduje się od kalenicy i im większy jest kąt nachylenia dachu, tym większa może być potrzebna wysokość pionowa.
Kalenica, czyli najwyższa pozioma krawędź dachu, stanowi ważny punkt odniesienia. Komin wyprowadzony blisko niej może spełnić wymagania przy mniejszej wysokości niż przewód umieszczony niżej na połaci. Przykładowo przy nachyleniu 30° zachowanie 1 m odległości w poziomie może wymagać około 58 cm wysokości ponad połacią, przy 35° około 70 cm, a przy 45° około 1 m.
Zasada ta ogranicza wpływ zawirowań powietrza. Wiatr opływający dach tworzy strefy nadciśnienia, w których spaliny zamiast swobodnie uchodzić, mogą być wtłaczane z powrotem do przewodu. Dlatego przy ocenie położenia komina trzeba sprawdzić:
- kąt nachylenia połaci dachowej,
- odległość wylotu od kalenicy,
- odległość wylotu od powierzchni dachu mierzoną w poziomie,
- rodzaj pokrycia oraz jego odporność na działanie ognia.
Jak przeszkody wpływają na wysokość komina?
Przeszkodą może być nie tylko połać własnego dachu. Pod uwagę bierze się także sąsiedni budynek, wyższą część dachu, lukarnę, mur lub inne elementy, które mogą zmienić przepływ powietrza. Szczególne znaczenie ma obszar w promieniu 10 m od wylotu komina.
W zależności od odległości od przeszkody stosuje się następujące zasady:
- Przy odległości mniejszej niż 1,5 m wylot powinien znajdować się co najmniej 30 cm powyżej górnej krawędzi przeszkody.
- Przy odległości od 1,5 m do 3 m wylot powinien znajdować się co najmniej na poziomie górnej krawędzi przeszkody.
- Przy odległości od 3 m do 10 m wylot powinien znaleźć się ponad płaszczyzną poprowadzoną w dół pod kątem 12° od poziomu najwyższego punktu przeszkody.
- Przy przeszkodzie znajdującej się dalej niż 10 m jej wpływ ocenia się w projekcie oraz z uwzględnieniem lokalnych warunków wiatrowych.
Z tego powodu wyższy sąsiedni budynek albo drzewa mogą zakłócać ciąg nawet wtedy, gdy komin spełnia podstawowy wymóg dotyczący połaci. Wątpliwości dotyczące konkretnego usytuowania powinien ocenić projektant lub kominiarz.
Co zrobić, gdy komin jest zgodny z przepisami, ale ciąg pozostaje słaby?
Wysokość ponad dachem jest tylko jednym z parametrów. Na działanie przewodu wpływają także jego całkowita wysokość, przekrój, szczelność, temperatura spalin, dopływ powietrza do pomieszczenia oraz stan techniczny przewodu. Nieprawidłowe działanie może też wynikać z zabrudzenia albo z niewłaściwego podłączenia urządzenia grzewczego.
Cofanie się spalin do pomieszczenia jest zagrożeniem życia. Przy urządzeniach spalających paliwo może dojść do gromadzenia się tlenku węgla, który jest bezbarwny i bezwonny. Jeśli pojawia się dym, zapach spalin, problemy z rozpalaniem lub ciąg wsteczny, przerwij użytkowanie urządzenia, zapewnij wentylację i wezwij kominiarza. Nie zasłaniaj kratek wentylacyjnych ani nie próbuj samodzielnie korygować przewodu.
Diagnostykę słabego ciągu najlepiej przeprowadzić w takiej kolejności:
- Sprawdź, czy przewód jest drożny i czy miał wymagany przegląd oraz czyszczenie.
- Zweryfikuj dopływ powietrza do pomieszczenia i działanie wentylacji.
- Skontroluj, czy średnica i rodzaj przewodu odpowiadają urządzeniu grzewczemu.
- Porównaj położenie wylotu z kalenicą, połacią i przeszkodami w promieniu 10 m.
- Po ocenie kominiarskiej rozważ przedłużenie przewodu albo montaż nasady kominowej dobranej do jego rodzaju.
Nasada kominowa może poprawić ciąg i ograniczyć wpływ wiatru, ale nie zastępuje brakującej wysokości przewodu. Jeżeli komin został wyprowadzony zbyt nisko, właściwym rozwiązaniem może być jego konstrukcyjne przedłużenie. Taką zmianę należy wcześniej skonsultować z kominiarzem, ponieważ większa wysokość zwiększa obciążenie wiatrem i wymaga stabilnego mocowania.
