W stropie Teriva żebra rozdzielcze stosuje się zależnie od rozpiętości w świetle podpór. Do około 3,0 m zwykle nie są potrzebne, przy 3,0–4,5 m najczęściej wykonuje się jedno żebro w środku przęsła, a przy większych rozpiętościach stosuje się jedno lub dwa żebra zgodnie z projektem.
Strop Teriva – co ile stosować żebro rozdzielcze?
| Rozpiętość stropu | Zalecana liczba żeber | Typowe rozmieszczenie |
|---|---|---|
| Do 3,0 m | Brak | Żebro zwykle nie jest wymagane przy standardowych obciążeniach |
| 3,0–4,5 m | 1 | W środku rozpiętości |
| Powyżej 4,5 do 6,0 m | 1–2 | Jedno centralnie albo dwa w podziale zbliżonym do trzech równych pól |
| Powyżej 6,0 m | Zgodnie z projektem | Liczbę i położenie określa konstruktor na podstawie obliczeń |
W dokumentacjach systemów Teriva często przyjmuje się, że przy rozpiętości większej niż około 3,4 m należy zaprojektować co najmniej jedno żebro rozdzielcze. W przypadku dwóch żeber odległości między podporami a żebrami oraz między samymi żebrami powinny być zbliżone do jednej trzeciej rozpiętości. Dla stropu o rozpiętości 6 m oznacza to orientacyjnie podział na trzy pola po około 2 m.
Żebro rozdzielcze jest monolitycznym elementem betonowym wykonywanym prostopadle do belek kratownicowych. Zwiększa sztywność stropu, ogranicza jego nierównomierne ugięcie i pomaga rozłożyć obciążenia skupione na sąsiednie belki. Podane zakresy dotyczą typowych warunków. Projekt konstrukcyjny zawsze ma pierwszeństwo przed ogólną tabelą.
Jak wykonać żebro rozdzielcze?
Żebro powinno mieć przekrój oraz zbrojenie zgodne z dokumentacją systemu i projektem. Typowe parametry wykonawcze są następujące:
- Szerokość – zwykle 70–120 mm.
- Wysokość – równa pełnej wysokości konstrukcyjnej stropu, razem z warstwą nadbetonu.
- Zbrojenie podłużne – co najmniej dwa pręty, jeden u góry i jeden u dołu, zwykle o średnicy nie mniejszej niż Ø12 mm zgodnie z przyjętymi wytycznymi.
- Strzemiona – najczęściej o średnicy około Ø4,5 mm, rozmieszczone nie rzadziej niż co 300 mm.
- Zakotwienie – pręty należy wprowadzić w prostopadłe wieńce lub podciągi na długość co najmniej 0,5 m.
Żebro formuje się przez rozsunięcie pustaków w jednym pasie, zwykle o około 8–10 cm. Pustaki przy żebrze powinny być od strony betonowania zamknięte, aby mieszanka nie wlewała się do ich wnętrza. Od spodu wykonuje się deskowanie podparte stemplami albo stosuje systemowe kształtki, jeśli przewiduje je producent.
Żebra, belki i płyta nad pustakami muszą współpracować jako jeden układ. Nadbeton wykonuje się z betonu o klasie określonej w dokumentacji, nie niższej niż C20/25 w przywołanych instrukcjach systemowych. Nie wolno zastępować wymaganego zbrojenia cieńszymi prętami bez zgody projektanta.
Wykonanie żebra na budowie krok po kroku
Podstawowa kolejność prac przy wykonywaniu żebra rozdzielczego wygląda następująco:
- Odsuń pustaki w wyznaczonym miejscu, pozostawiając pas o szerokości około 8–10 cm.
- Wykonaj od spodu podłużne deskowanie i podeprzyj je stemplami.
- Ułóż zbrojenie podłużne, strzemiona oraz zakotwienia w wieńcach lub podciągach.
- Zabetonuj żebro razem z pozostałą częścią stropu, dokładnie wypełniając przestrzeń pod i między prętami.
Przed betonowaniem trzeba sprawdzić położenie zbrojenia, stabilność deskowania i kompletność zakotwień. Betonowanie prowadzi się zgodnie z instrukcją systemu, z zachowaniem właściwego podparcia montażowego oraz późniejszej pielęgnacji betonu.
Kiedy potrzebna jest decyzja projektanta?
Ogólne zasady nie wystarczą przy dużych obciążeniach punktowych, nietypowym kształcie stropu, rozpiętościach większych niż 6 m oraz przy ścianach działowych ustawionych równolegle do belek. Taka ściana może wymagać wzmocnionego żebra, zagęszczenia belek albo ukrytej belki żelbetowej.
Nie należy samodzielnie zmieniać liczby ani położenia żeber określonych w projekcie. Zbyt mała liczba żeber może powodować nadmierne ugięcia, rysy i nierównomierną pracę stropu, natomiast ich nieuzasadnione zagęszczenie zwiększa masę oraz koszt konstrukcji. Przy rozpiętościach powyżej 6 m i każdym nietypowym obciążeniu rozwiązanie powinien potwierdzić projektant konstrukcji.
W typowym stropie Teriva o rozpiętości 3,0–4,5 m przyjmuje się jedno żebro w środku przęsła. Dla większych rozpiętości liczba żeber rośnie, ale ostateczny układ wynika z obliczeń i dokumentacji konkretnego systemu.
